Θεοδώρας της Παφλαγονίας

Θεοδώρας της Παφλαγονίας Η θαυμάσια αυτή Γραικιά « λαθρά τας αγίας εικόνας ετίμα και εσέβετο.» Οδύνη την καίει μέγιστη περί τούτο. Μετά την χηρείαν της, τον σύζυγό της «ηγάπα περιπαθώς» με όλη τη δεξιότητά της ευθύς τα αγία εικονίσματα αναστηλώνει. Τούτο εκλήθη πανήγυρις της ορθοδοξίας- μια των κυριότατων εορτών της εκκλησίας μας-. Μα δεν πρέπει να λησμονούμε το αξιοπρόσεχτο περιστατικό των μεταρρυθμίσεων, που έλαβεν χώρα 5 εις μέγα γεύμα, την 19η Φεβρουαρίου 842, τον αυθάδη τρόπον του μοναχού Θεοφάνους. Ταράχθηκε, έτσι είπαν, και δάκρυσε η βασίλισσα από την απειλή του άγιου μοναχού: «υπέρ ταύτης της γραφής μάλα τρανώς εν τω του Θεού αδεκάστω δικαστηρίω διαδικάσομαι συν τω ανδρί σου και βασιλεί.» Μα εις την απειλή ταύτην, ο Μεθόδιος πατριάρχης άλλης ανατροφής, αισθάνθηκε το άτοπον του πράγματος και υπερασπίστηκε την επιδέξια βασίλισσα «ου, βασιλεία, ου αλλ’ εξει 10 Βεβαίως τα ημέτερα, της ολιγωρίας τούτων λογιζόμενης ουδέν. Και ηρέμησε έτσι η σοβαρή υπόθεσις η εκκλησιαστική… Τα, της εκκλησίας, πράγματα δεν παρέμειναν ακύμαντα. Προπαντός, όταν ο κλήρος περικυκλώνεται από αναιδείς, σαν κι αυτόν τον Θεοφάνη και τα άγρια πάθη την μοναχών. Στέλλα Αλεξίου